Travelify

กองทัพเดินด้วยท้องฉันท์ใด กองเที่ยวเดินด้วยท้องฉันท์นั้น ใครกล่าวไว้ไม่รู้ แต่รู้ว่าเวลาเราไปเที่ยว ต้องหาของอร่อย ๆ กิน ซึ่งทริปหลัง ๆ ของผม มักจะเดินทางด้วยการขับรถ ทำให้เราได้มีโอกาสหาของอร่อย ๆ กินได้ตามทาง ทำให้เราต้องหาวิธีเอาตัวรอด ในการหาของอร่อยมาทานให้ได้ ผมเลยมีประสบการณ์ในการหาของอร่อย ที่อยากจะมาเล่าใ้ห้ฟังกันครับ

เค้าว่ากันว่าโรงแรมที่ภูเก็ตนั้นค่อนข้างแพง แต่ทริปนี้ เราพยายามมองหาโรงแรมที่ไม่ค่อยแพง เพราะว่าออกทริปมาหลายวัน ขืนอยู่โรงแรมแพง ๆ ก็งบหมดอดเที่ยวกันพอดี ครั้งนี้อ้อมลองค้นหาโรงแรมดูจาก agoda แล้วก็มาพบโรงแรม The Sky Dream อยู่ถนนบายพาส ใกล้เขตตัวเมืองภูเก็ต ซึ่งเป็นโรงแรมเล็ก ๆ มีเพียง 12 ห้องครับ

ความหิวไม่เข้าใครออกใคร ยิ่งเวลาขับรถทางไกล ยิ่งต้องขับทำเวลา ดังนั้นเมื่อถึงเวลาหิว ค่อยสอดส่องสายตามองหาร้านอาหารริมทาง ที่มักจะหาไม่ค่อยง่ายนัก ในเส้นทางที่วิ่งต่างจังหวัด ยิ่งครั้งนี้ ผมวิ่งเส้นทาง สุราษฎร์ธานี-พังงา-ภูเก็ต ขณะที่กำลังวิ่งอยู่ช่วงระหว่างสุราษฎร์ธานี ไปพังงา เส้นทางวิวสวยครับ

สองข้างทางตลอดเส้นทางนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นป่าเขา หรือทุ่ง ดังนั้น ร้านอาหารไม่ค่อยจะโผล่มาให้เราเห็นบ่อยนัก และแม้ว่าผมจะเริ่มหิวแล้ว แต่กว่าจะมองเห็นร้านค้า ก็ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ซึ่งครั้งนี้ เราไม่ได้เจอแค่ร้านค้า แต่เจอตลาดเลยครับ เป็นตลาดสดศรีมงคล อยู่ใกล้ ๆ กับทางเข้าไปเขื่อนรัชชประภา ซึ่งด้านหน้าของตลาดสด ก็จะมีร้านข้าวแกง มีร้านเซเว่นอีเลเว่นแบบนี้ อยู่ริมถนนเลยครับ

จากการที่ต้องออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปภูเก็ตตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงท้องก็ร้องเรียกหาอาหารมื้อเช้า ซึ่งตอนแรกเราคิดไว้ว่า จะแวะทานมื้อเช้ากันที่หัวหิน แต่ว่าเราถึงหัวหินตั้งแต่หกโมงเช้า ซึ่งตอนนั้นมันยังไม่หิว ก็เลยขับรถต่อไปเรื่อย ๆ ก่อน จนกระทั่ง 8 โมงเช้า เราขับรถมาถึงบางสะพาน วิ่งผ่านตลาดบางสะพาน มองเข้าไปเห็นชาวบ้านมาจับจ่ายซื้อของ เราคาดหวังว่าน่าจะมีร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่มีไข่ลวกร้อน ๆ หรือชาร้อน ๆ ให้เราได้พอมีอะไรกินบ้าง ก็เลยทำให้เราตัดสินใจเลี้ยวเข้าไปในตลาดบางสะพาน ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ผมมีหลายทริปที่ไม่วางแผน หรือเปลี่ยนแผนกะทันหันระหว่างเดินทาง หลังจากกลับจากทริปมา คุณจะมีเรื่องเล่ามากมาย ที่เล่าได้ไม่มีวันเบื่อเลยครับ มันเป็นประสบการณ์ ที่จะประทับใจคุณไปอีกนานครับ

ด้วยความที่ผมเป็นคนใช้เส้นทางระหว่างถนนจันทร์ เชื่อมถนนสาทร บ่อยมาก และได้เห็นบ้านเก่าทรงสาทรแบบโบราณ ถูกปล่อยรกร้างมาเป็นเวลาเป็นนาน บ้านหลังนี้อยู่ตรงใกล้ ๆ สี่แยกที่จะสามารถขึ้นสะพานสาทรได้ ผมเห็นแล้วก็ชื่นชอบว่า บ้านทรงโบราณแนวสาทรหลังนี้ หากใครได้เป็นเจ้าของ คงบูรณะทำอะไรได้หลายอย่างเช่น ร้านอาหาร โรงแรมที่พัก หรือแม้กระทั่งเป็นบ้านส่วนตัว
แล้ววันหนึ่ง บ้านหลังนี้ก็มีคนมาบูรณะมันจริง ๆ เมื่อบ้านถูกปัดฝุ่นและตกแต่งขึ้นมาใหม่ เป็นบ้านสีส้ม ๆ ที่หน้ารั้วมีป้ายเขียนว่า บ้านพระนนท์ แต่ผมเองก็ยังไม่แน่ใจว่า กลายเป็นบ้านคน หรือร้านอาหาร หรือโรงแรม ได้แต่นั่งเดาเมื่อขับรถผ่าน มาเป็นเวลาหลายเดือน จนวันนี้ ไปเจอโฆษณาในเว็บผู้จัดการ ว่าบ้านพระนนท์ เป็นโรงแรมระดับสามดาว ทำให้ผมต้องมาเขียนบทความนี้ เพราะรู้สึกว่า บ้านนี้ เป็นบ้านที่ผมคุ้นตา เห็นการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ยังรกร้าง จนกลายมาเป็นบ้านสวยในวันนี้ และยังคงสงสัยมาโดยตลอด ว่ามันเป็นอะไรกันแน่ จนในวันนี้แหละ ความแคลงใจทุกอย่าง กลับกลายเป็นชัดเจน ว่ากลายเป็นโรงแรมนี่เอง