1. ค้นหาจากหนังสือนำเที่ยว หนังสืออย่างนายรอบรู้ หรือหนังสือนำเที่ยวของท้องถิ่น มักจะมีรายชื่อร้านอาหาร แนะนำให้เราอยู่บ้าง แต่หนังสือของไทยส่วนใหญ่ มักบอกแต่ชื่อร้าน แต่ไม่รู้รายละเอียดว่าร้านนั้นขายอะไรบ้าง มีอะไรอร่อยบ้าง เป็นต้น แต่ถ้าเดินทางไปต่างประเทศ หนังสือนำเที่ยวอย่าง Lonely Planet นั้น ค่อนข้างเชื่อถือได้ ร้านไหนที่ Lonely Planet ให้ดาว ผมตามไปกินหลายร้าน อร่อยทุกร้าน ทำให้หลัง ๆ ผมค่อนข้างจะเชื่อถือข้อมูลร้านอาหาร ใน Lonely Planet มากทีเดียวครับ
2. ค้นหาจากอินเทอร์เน็ต เวลาไปเที่ยว ถ้าได้ขับรถไปเอง ผมมักจะพกคอมพิวเตอร์โน็ตบุ๊ค ติดตัวไปด้วยเสมอ โรงแรมสมัยนี้ มักมีอินเทอร์เน็ต ในบริการในที่พัก บ้างฟรี บ้างไม่ฟรี หรือใครที่ไม่ได้พกโน็ตบุ๊คไปเอง ลองไปเดินด้อม ๆ มอง ๆ หาตามล็อบบี้โรงแรม น่าจะมีให้ใช้ ผมจะค้นหาคำแนะนำร้านอาหาร จากเว็บไซต์ต่าง ๆ ข้อมูลที่พบก็มักจะพบจาก pantip หรือเว็บบอร์ดอื่น ๆ ที่จะมีภาพ พร้อมกับรีวิวให้เห็นว่า อาหารจานที่เค้าแนะนำหน้าตาเป็นแบบไหน สิ่งที่จะรับประกันได้ว่าเราต้องไม่พลาดร้านที่เค้าแนะนำ ก็คือ หากร้านนั้น มีทิศทางได้รับคำชม หรือคำแนะนำเป็นทางบวก สองหรือสามกระทู้ขึ้นไป ก็นับได้ว่านี่เป็นอีกหนึ่งร้าน ที่ควรพิจารณา
3. ถามพนักงานโรงแรม แน่นอนว่า คนท้องถิ่น ย่อมรู้ว่าร้านไหน ที่เค้าชอบ และกินบ่อย ๆ บางครั้งจะเป็นร้านที่เราไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ไปลองดูซักมื้อตามที่เค้าแนะนำ ก็คงไม่เสียหาย และยังได้ลองอาหารที่คนท้องถิ่นนิยมกินอีกด้วย
4. ขับรถตระเวณให้ทั่วเมืองและมองหาร้านอร่อย วิธีนี้ผมใช้บ่อย ๆ แต่แนะนำว่าให้ใช้เฉพาะตอนอยู่ในตัวเมือง เพราะขับรถไม่ไกลมาก จะเห็นร้านน่ากินหลายร้าน วิธีการดูว่าร้านไหนอร่อย หรือไม่อร่อย ให้ดูโหงวเฮ้งครับ ผมไม่ได้เป็นหมอดูนะครับ แต่อาศัยดูปัจจัยต่าง ๆ เช่น ดูว่าร้านนั้นคนกินเยอะ ดูว่าร้านนั้นเก่า แต่หน้าตาอาหารดูน่ากิน แน่นอนว่าร้านที่คนกินเยอะมันย่อมอร่อย และร้านเก่า ๆ ที่ดูหน้าตาอาหารอร่อย แต่คนอาจไม่เยอะ ย่อมมองได้ว่า ถ้าไม่อร่อยจริง คงไม่เปิดร้านอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ผมลองทำแบบนี้มาแล้วหลายครั้ง ไม่ค่อยผิดหวัง
5. แวะตามตลาดเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครแนะนำ เวลาผมขับรถ มักจะหิวไม่เป็นเวลา และส่วนใหญ่เวลาหิว มักจะไม่อยู่ในย่านที่มีร้านอาหารที่ได้รับการแนะนำมา ดังนั้น ผมมักจะมองหาตลาดสด หรือตลาดท้องถิ่น เพราะทุกที่ในประเทศไทย ส่วนใหญ่อาหารอร่อย เราก็อาศัยมองหาตลาดสด และมองหาร้านอร่อยด้วยการมองโหงวเฮ้งเหมือนข้อ 4 ซึ่งผมมักจะเจอของเด็ด ๆ เช่น ข้าวผัดกระเพราอร่อย ๆ หรือข้าวแกงรสเจ็บจากตลาดเหล่านี้

เทคนิคง่าย ๆ เหล่านี้ ลองนำไปใ้ช้ดูครับ ผมใช้เทคนิคเหล่านี้ประจำ และมักจะไม่ค่อยพลาดของอร่อยครับ เรียกได้ว่าทุกมื้อ ได้กินของอร่อยตลอด หวังว่าทุกท่าน คงได้ลิ้มชิมของอร่อย ตลอดการเดินทางเช่นกันนะครับ

ทริปนี้จองมาคืนเดียว เพราะคืนต่อ ๆ ไปกะว่าจะไปพักชายหาด เราเลยรีบเข้าไปเช็คอินที่โรงแรม กว่าจะมาถึงก็เกือบเย็น ๆ แล้ว เลยไม่อยากเข้าที่พักตอนมืด พอได้ห้อง ก็เห็นว่าห้องนั้นดูดีทีเดียว (กับราคาที่จ่ายไปคืนละเกือบ 1,500 บาท) ห้องสะอาดสะอ้าน และน่านอนมาก ๆ ถึงแม้ว่าห้องที่เราพัก จะไม่เห็นวิวทะเล เพราะเป็นด้านที่หันเข้าหาภูเขา แต่ก็ดูเป็นส่วนตัวมาก  ๆ

สิ่งดี ๆ ที่มองเห็นในโรงแรม The Sky Dream นี้ก็คือห้องสะอาด วัสดุที่ใช้ตกแต่งห้องก็ดีมาก ๆ และเป็นห้องที่มีสไตล์พอสมควร อาคารของโรงแรมก็ออกแบบได้ดี ติดอยู่นิดนึงคือเรื่องทางเข้าโรงแรม ต้องขับรถขึ้นเขาไปนิดนึง แต่ทางชันเหมือนกัน หากรถไม่สมบูรณ์ก็น่าจะขึ้นลงลำบากครับ อีกจุดหนึ่งก็คือหากไม่มีรถ ก็ลำบากที่จะเดินทางเข้าเมืองไปหาของกินครับ อิ อิ

สำหรับที่พักที่ราคาไม่แพงมากนัก อยู่ใกล้ตัวเมือง และหากมีรถไป หรือเ้ช่ารถไว้ใช้  ผมว่า The Sky Dream ก็เป็นโรงแรมหนึ่งที่น่าพิจารณาทีเดียวครับ

ปิดท้ายด้วยภาพวิว ที่มองเห็นจากชั้นบน ๆ ของโรงแรมครับ

สองข้างทางตลอดเส้นทางนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นป่าเขา หรือทุ่ง ดังนั้น ร้านอาหารไม่ค่อยจะโผล่มาให้เราเห็นบ่อยนัก และแม้ว่าผมจะเริ่มหิวแล้ว แต่กว่าจะมองเห็นร้านค้า ก็ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ซึ่งครั้งนี้ เราไม่ได้เจอแค่ร้านค้า แต่เจอตลาดเลยครับ เป็นตลาดสดศรีมงคล อยู่ใกล้ ๆ กับทางเข้าไปเขื่อนรัชชประภา ซึ่งด้านหน้าของตลาดสด ก็จะมีร้านข้าวแกง มีร้านเซเว่นอีเลเว่นแบบนี้ อยู่ริมถนนเลยครับ

นี่เราอยู่ที่ดินแดนถิ่นใต้ ซึ่งเป็นแดนอาหารหรอย ดังนั้นข้าวแกงแถวนี้มันต้องมีทีเด็ดบ้างสิ อ้อมเลยเดินไปเปิดฝาหม้อเลือกดูว่ามีอะไร ให้เรากินได้บ้าง กลับมาพร้อมกับกับข้าวสามอย่าง อย่างแรกคือไข่พะโล ตามมาด้วยแกงเขียวหวานไก่ ที่อร่อยเด็ด น้ำแกงเข้มข้น และจานสุดท้ายคือน้ำพริกกะปิ พร้อมผักจิ้มจานใหญ่ เราแทบไม่เชื่อสายตาว่า น้ำพริกผักจิ้มจานใหญ่นี้ เป็นของแถมที่ทางร้านแถมให้ คุ้มและอร่อยเด็ดจริง ๆ จนต้องร้องออกมาว่า หรอยจังฮู้

ตลาดนี้อยู่ริมถนนใหญ่เลยครับ ไม่แน่ใจเรียกชื่อตลาดถูกไหม แต่อยู่ตรงช่วงบางสะพานพอดีครับ เราจอดรถแล้วเดินมองหาอะไรโยนลงท้อง ก็ไปพบร้านกาแฟเล็ก ๆ แต่พอถามว่ามีไข่ลวกหรือไม่ แม่ค้าก็บอกว่าไม่มี แต่ก็เอาเถอะ ตอนนี้มีอะไรกินก็ต้องกินไป เพราะมันหิวแล้วครับ อิ อิ

สั่งชาร้อนมาดื่มกันคนละแก้ว แล้วก็หันตามกลิ่นไปเจอร้านอาหารตามสั่ง เลยเดินไปด้อม ๆ มอง ๆ ว่าเค้าผัดอะไร ได้ความว่าเป็นข้าวกะเพราลูกชิ้น ก็เลยขอลอก สั่งมากินกันคนละจานอีกเหมือนกัน ไม่น่าเชื่อว่า เป็นกะเพราะที่อร่อยทีเดียว ร้านเล็ก ๆ ที่อยู่ในตลาดตามต่างจังหวัด มักจะมีทีเด็ดแบบที่เราคิดไม่ถึงเหมือนกัน

หลังจากนั้นก็เดินในตลาด ก็มีข้าวเหนียวมะม่วงให้ได้ลองชิม เป็นร้านแบบชาวบ้าน ๆ เหมือนกัน เอาเป็นว่าใครที่ได้ขับรถผ่านบางสะพานในช่วงเช้า ๆ ก็ลองแวะไปดื่มชากาแฟ หรือสั่งอาหารตามสั่งกันได้

เป็นอีกหนึ่งมื้อ ที่เราได้เสี่ยงแวะลองชิมร้าน ที่ไม่เคยมีใครแนะนำ และก็มาพบของอร่อยอีกมื้อหนึ่งเลยทีเดียว

ผมมีหลายทริปที่ไม่วางแผน หรือเปลี่ยนแผนกะทันหันระหว่างเดินทาง หลังจากกลับจากทริปมา คุณจะมีเรื่องเล่ามากมาย ที่เล่าได้ไม่มีวันเบื่อเลยครับ มันเป็นประสบการณ์ที่จะประทับใจคุณไปอีกนานครับ

ครั้งนี้ก็เช่นกัน เริ่มออกเดินทางเช้าตรู่ตั้งแต่ตี 4 ของวันเสาร์ เพื่อพยายามเลี่ยงรถติด ที่ผู้คนจะแห่กันออกต่างจังหวัดกันเยอะ และสิ่งที่เราคิดและทำก็ได้ผล เพราะช่วงตีสี่ รถเยอะกว่าปกติเล็กน้อย แต่ก็ขับได้ลื่นไหล จนรถไปติดไฟแดงที่ปราณบุรี คนเริ่มจะเยอะ เลยติดอยู่สองสามครั้งกว่าจะหลุดไฟแดงนั้นได้

หลังจากนั้นก็วิ่งไหลลื่นอีกสักพักใหญ่ จนกระทั่งผ่านชุมพร มาจนถึงสุราษฎร์ธานี ก็มีไฟแดงให้เราติดอีกหลายแยก เรียกได้ว่า การเดินทางทริปนี้ ที่เริ่มสนุกคือ เราเริ่มมาคิดว่า จะพักที่ไหนดี ระหว่างที่ผมขับรถ อ้อมจึงหยิบโน็ตบุ๊คออกมาต่อเน็ต เพื่อค้นหาที่พัก ซึ่งดูกันอยู่หลายเว็บ จึงมาลงตัวที่เว็บ agoda เพราะสามารถดูราคา และเช็คว่าห้องยังว่างอยู่หรือไม่ ได้ทันที และหากเราต้องการจองโรงแรมไหน ก็ยังสามารถจ่ายด้วยบัตรเครดิตได้ สิ่งที่พวกเรากำลังจะจอง จะเรียกว่า last minute คือจองปุ๊บไปพักเลย ปกติแล้ว เว็บรับจองบางเว็บ อาจต้องจองล่วงหน้าแบบสองสามวันขึ้นไป แต่ของ agoda จองปุ๊บ เดี๋ยวรอรับใบคอนเพิร์มที่พักได้เลย

ที่ลุ้นระทึกก็คือ เราเล็งที่พักที่ตัวเมืองก่อนวันแรก แต่แบตเตอรี่โน๊ตบุ๊กใกล้หมด และเน็ตที่ต่อผ่านมือถือก็ช้า จนเราไม่มีเวลาที่จะหาที่พักสำหรับคืนต่อ ๆ ไปที่ชายหาดในภูเก็ต จึงต้องรีบจองที่พักในเมืองที่ชื่อ The Sky Hotel เห็นในรูปแล้วดูโอเค ราคาคืนละพันกว่าบาท ไม่แพงมาก พอจองปุ๊บ เครื่องโน๊ตบุ๊คดับทันที ทำให้ต้องใช้ iPhone เปิดเช็คเมล์ เพื่อดูว่าเราได้คอนเฟิร์มห้องหรือไม่ ผ่านไป 20 นาที อีเมล์คอนเฟิร์มห้องก็มา ทำให้เราสองคนสบายใจว่า คืนนี้มีที่นอนแล้ว เดี๋ยวคืนที่เหลือ ค่อยไปจองตอนถึงโรงแรมก็ได้ อิ อิ

ขับรถต่อไป ผ่านพังงา แวะทานข้าวข้างทางไปเรื่อย จนเข้าภูเก็ตเมื่อเวลาประมาณ 5 โมงเย็น เรียกได้ว่า ใช้เวลาขับรถรวมพักกินข้าว พักเข้าห้องน้ำแล้ว รวมเวลา 13 ชั่วโมงจากกรุงเทพ ด้วยความที่รถติดบางจุด บวกกับปริมาณรถเยอะตลอดเส้นทาง ทำความเร็วได้ไม่ค่อยเกิน 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่เดินทางมาถึงโดยปลอดภัยก็โอเคแล้วครับ

การผจญภัยในทริปนี้แบบไม่วางแผนล่วงหน้า ก็เริ่มสนุกขึ้นไปใหญ่ เรากางหนังสือคู่มือนายรอบรู้ บวกกับค้นหาจากอินเตอร์เน็ต จนได้จองที่พักที่แหลมพันวา ชื่อ แคนเทอรี่ สำหรับอีกสองคืนถัดไปเรียบร้อยแล้วก่อนเข้านอน ทำให้เรานอนหลับได้สบายใจสำหรับคืนแรก

สำหรับคนที่ชอบเที่ยวแบบไม่วางแผนล่วงหน้า ต้องทำใจกันให้ดีนิดนึงครับ คือคุณต้องตกลงกับคนที่จะร่วมทริปของคุณก่อนตั้งแต่แรกว่า เราไม่ได้วางแผนกันมา ดังนั้นอะไร ก็อาจผิดพลาดได้ ไม่ได้ลื่นไหลกันไปทั้งหมดหรอก เพราะอย่างของผม เราก็รู้กันอยู่ในใจว่า หากไม่มีที่พัก อาจจะต้องนอนในรถก็ได้ จึงได้เตรียมผ้าห่ม ผ้าเช็ดตัวติดมาด้วยเรียบร้อย แต่ก็ถือเป็นโชคดีของเรา ที่ได้จองผ่านเน็ตระหว่างเดินทาง และที่พักยังว่าง

ลองดูนะครับ ผมมีหลายทริปที่ไม่วางแผน หรือเปลี่ยนแผนกะทันหันระหว่างเดินทาง หลังจากกลับจากทริปมา คุณจะมีเรื่องเล่ามากมาย ที่เล่าได้ไม่มีวันเบื่อเลยครับ มันเป็นประสบการณ์ที่จะประทับใจคุณไปอีกนานครับ

ใครที่เคยไปเที่ยวแบบไม่วางแผน ลองมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังกันผ่านทาง comment ไ้ด้เลยนะครับ

แล้ววันหนึ่ง บ้านหลังนี้ก็มีคนมาบูรณะมันจริง ๆ เมื่อบ้านถูกปัดฝุ่นและตกแต่งขึ้นมาใหม่ เป็นบ้านสีส้ม ๆ ที่หน้ารั้วมีป้ายเขียนว่า บ้านพระนนท์ แต่ผมเองก็ยังไม่แน่ใจว่า กลายเป็นบ้านคน หรือร้านอาหาร หรือโรงแรม ได้แต่นั่งเดาเมื่อขับรถผ่าน มาเป็นเวลาหลายเดือน จนวันนี้ ไปเจอโฆษณาในเว็บผู้จัดการ ว่าบ้านพระนนท์ เป็นโรงแรมระดับสามดาว ทำให้ผมต้องมาเขียนบทความนี้ เพราะรู้สึกว่า บ้านนี้ เป็นบ้านที่ผมคุ้นตา เห็นการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ยังรกร้าง จนกลายมาเป็นบ้านสวยในวันนี้ และยังคงสงสัยมาโดยตลอด ว่ามันเป็นอะไรกันแน่ จนในวันนี้แหละ ความแคลงใจทุกอย่าง กลับกลายเป็นชัดเจน ว่ากลายเป็นโรงแรมนี่เอง

บ้านพระนนท์ เป็นโรงแรมเ็ล็ก ๆ ขนาด 9 ห้องใจกลางเขตธุรกิจ ใกล้ถนนสาทร (ใกล้มากขนาดเดิน 1 นาทีก็ถึง) ที่จอดรถดูแล้วมีน้อย คงเหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาโดยไม่มีรถ จุดเด่นของที่นี่ คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องการตกแต่ง และตัวอาคารเองก็สวยงามมาก ใครขับผ่าน ของมองดูครับ เพลินตาดีเหลือเกิน

หมู่เกาะสุรินทร์ ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในด้านการดำน้ำแบบ snorkeling หรือดำแบบผิวน้ำ ด้วยความสมบูรณ์ของธรรมชาติบนเกาะ และธรรมชาติใต้น้ำ ซึ่งที่นี่เป็นอีกแห่งหนึ่งที่ใครได้ไปหมู่เกาะสุรินทร์แล้ว มักจะอยากไปซ้ำอีก ซึ่งผมเองก็เคยไปดำน้ำแบบ Snorkeling ที่หมู่เกาะสุรินทร์มาแล้วสองครั้ง ก็ยังอยากกลับไปเยือนหมู่เกาะสุรินทร์อีกอยู่เสมอ

เผอิญผมไปเจอกระทู้ใน pantip ซึ่งตั้งโดยคุณภูผาวารี ว่าได้ไปว่ายน้ำกับฉลามที่หมู่เกาะสุรินทร์มา แถมยังอยู่ใกล้ฝั่งอีกด้วย ถึงแม้จะเป็นลูกฉลามตัวเล็ก แต่ก็น่าตื่นตาตื่นใจไม่น้อย ดังนั้นฤดูร้อนนี้ ใครอยากไปลองเยือนหมู่เกาะสุรินทร์ ก็อย่าลืมแวะไปที่หาดไม้งาม ซึ่งมีฝูงลูกฉลามครีบดำ ว่ายเล่นไปมา ไปดูให้เห็นกับตา เพราะของแบบนี้ หาดูได้ยากตามธรรมชาติครับ และในกระทู้เดียวกันนี้ ยังได้เขียนคำแนะนำ ในการเที่ยวหมู่เกาะสุรินทร์ อ่านเพลิน รูปสวย ทำให้อยากไปขึ้นมาทันทีเลยครับ

ขอบคุณภาพประกอบโดยคุณภูผาวารีครับ

พอลองสอบถามเพื่อนร่วมทริป ก็พบว่า โดนแบบนี้หลายคน ทั้งตัดกุญแจ ทั้งโดนรื้อของ ดังนั้น ฝากไว้เป็นอุทาหรณ์ว่า อย่าใส่ของมีค่า ในกระเป๋าเดินทางที่จะโหลดไว้ใต้เครื่องบินเลยครับ และพยายามใช้กระเป๋าที่เป็นกล่องแข็ง ๆ พวกกระเป๋าผ้า ที่ใช้กุญแจตัวเล็ก ๆ มักจะโดนก่อนเลยครับ เป็นไปได้ทั้งสองที่คือ โดนขโมยตอนอยู่สนามบินนอยไบ หรือโดนขโมยตอนกลับมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เลยไม่รู้ว่าโดนตอนไหน ก็ระมัดระวังกันหน่อยครับ เวลาไปเที่ยว จะได้ไม่กร่อยครับ

การบินไทย ออกโปรโมชั่นตั๋วเครื่องบิน ราคาน่าเที่ยว ออกมาให้นักท่องเที่ยวแบบเรา ได้ตาลุกวาว ในแคมเปญ เติมสุขทุกเที่ยวบิน กับการบินไทย ซึ่งเท่าที่ได้ลองไปด้อม ๆ มอง ๆ โปรโมชั่นนี้ ส่วนใหญ่เป็นตั๋วที่นั่งชั้นประหยัด สำหรับเดินทางไปต่างประเทศ เช่น กัวลาลัมเปอร์ ญี่ปุ่น จีน เกาหลี ออสเตรเลีย ในราคาไปกลับ เริ่มต้นที่ 2,685 บาทเท่านั้น แต่เหมือนราคาที่แสดงไว้ ยังไม่รวมค่าภาษีสนามบิน และค่าธรรมเนียมอื่น ๆ ซึ่งโปรโมชั่นนี้ จองได้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2552 นี้ ใครมีโปรแกรมไปเที่ยวเมืองนอก ลองไปดูรายละเอียดโปรโมชั่นนี้ ได้ที่ เว็บของการบินไทย

ต้องขอออกตัวก่อนนะครับ ว่าตัวเองไม่ใช่เซียนกล้อง หรือตากล้องมาจากไหน แต่ที่เขียนให้อ่านกันนี่คือ ประสบการณ์ที่ผมใช้เลือกซื้อกล้องถ่ายรูปคู่ใจ เพื่อใ้ช้เอาไว้ถ่ายรูปเวลาไปเที่ยวครับ กล้องที่ว่านี่ก็เป็น กล้องดิจิตอลคอมแพค แบบธรรมดานี่แหละครับ ไม่ได้เป็นกล้องดี ๆ ระดับโปรหรอกนะครับ  แต่สิ่งที่ผมมักจะใช้ ในการตัดสินใจชื้อกล้องดิจิตอล สำหรับไปออกทริป มีดังนี้ครับ

1. แบตเตอรี่ - การเลือกแบตเตอรี่ของกล้องดิจิตอล ค่อนข้างสำคัญเช่นกัน ต้องดูว่าคุณชอบเที่ยวป่า เที่ยวเขา หรือออกไปตามเกาะแก่งต่าง ๆ หรือสถานที่ที่ไม่มีไฟฟ้าใช่หรือไม่ ถ้าใช่ คุณอาจจะต้องเลือกกล้องที่ใช้ถ่านก้อน ๆแบบพวก AA เป็นต้น เพราะถ่านหรือแบตเตอรี่แบบนี้ เราสามารถซื้อตุนไปใช้ได้ คงไม่เหมาะหากเราใช้แบตเตอรี่แบบลิเธี่ยม ที่ต้องชาร์จไฟเวลาจะใช้ ยกเว้นว่าคุณซื้อถ่านลิเธี่ยมแบบใช้แล้วทิ้ง แต่ราคาต่อก้อนก็ค่อนข้างสูงเช่นกัน ลองเลือกดูตามความเหมาะสมในการใช้งานของเราครับ
2. ถ่ายที่ไหน - ผมและแฟน เป็นคนชอบเที่ยวทะเล และชอบดำน้ำแบบ snorkeling ดังนั้นเราจึงชอบถ่ายรูปเวลาออกทะเล แต่เราไม่เคยได้ถ่ายรูปใต้น้ำเลย เพราะไม่มีอุปกรณ์ ดังนั้น เมื่อผมซื้อกล้องตัวใหม่ ผมเลยมองหาว่า รุ่นที่เราจะซื้อนั้น มีอุปกรณ์ housing หรืออุปกรณ์เสริม ที่ให้เราใส่ถ่ายรูปในน้ำได้หรือไม่ ลองพิจารณาในข้อนี้ดูนะครับ เผื่อคุณจะมีความต้องการพิเศษแบบนี้เป็นต้น
3. การพกพา - คุณเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบพกกล้องดิจิตอล ตัวใหญ่ ๆ หรือไม่ ตรงนี้ลองคิดดูครับ ไปลองจับตัวกล้อง ถือกล้องดู ก่อนตัดสินใจซื้อ เพราะจะได้รู้ว่า เวลาคุณเดินทาง แล้วต้องแบกกล้องไปด้วย มันทำให้คุณต้องแบกน้ำหนักเยอะ ๆ หรือไม่ ดังนั้น ไปลองถือให้เหมาะ ถ้าคนที่ไม่ชอบแบกของหนัก ๆ ก็ให้เลือกกล้องตัวเล็ก ๆ ดูครับ

ทั้งสามข้อนี้ คืออุปกรณ์เลือกกล้องดิจิตอล ที่ผมมักใช้เลือกเวลาจะซื้อกล้องดิจิตอล ซักตัวหนึ่ง สำหรับเรื่องยี่ห้อนั้นก็ แล้วแต่คนชอบครับ ผมว่าเป็นเรื่องความชอบส่วนตัว ดังนั้นให้เลือกตามที่ชอบครับ ส่วนเพื่อน ๆ ท่านอื่น หากมีคำแนะนำในการเลือกซื้อกล้องสำหรับไปเที่ยว ก็สามารถแชร์เข้ามาทาง comment ได้เลยครับ